
با توجه به آمارهای منتشر شده در سال ۸۵، از مجموع ۱۳ میلیون و ۲۵۳ هزار کودک رده سنی ۱۰ تا ۱۸ سال، سه میلیون و ۶۰۰ هزار کودک خارج از چرخه تحصیل و یک میلیون و ۷۰۰ هزار کودک به صورت مستقیم درگیر کار بودند.
ددیرعامل انجمن حمایت از حقوق کودکان ضمن اعلام این خبر با اشاره به افزایش جمعیت کودکان کار نسبت به سال ۷۵ گفت؛ در سال ۷۵، حدود ۱۱ درصد از کودکان ۱۰ تا ۱۸ سال کشور جزء کودکان کار بودند که این نسبت به ۷/۱۲ درصد در سال ۸۵ رسیده است. این در حالی است تعداد کودکان این رده سنی نسبت به سال ۷۵ کاهش یافته است.
فرشید یزدانی با اشاره به این مطلب که نسبت کودکان کار در نقاط شهری و روستایی متفاوت است، گفت؛ ۸۳۰ هزار نفر از این کودکان، شهری و ۸۵۰ هزار نفر از آنان روستایی بودند و این آمار با تعداد کودکان خارج از چرخه تحصیلی در نقاط شهری و روستایی همخوانی دارد. مدیرعامل انجمن حمایت از حقوق کودکان افزود؛ علاوه بر وجود یک میلیون و ۶۰۰ هزار کودک کار در کشور، ۹۱۵ هزار کودک با عنوان «کودک خانه دار» توسط مرکز آمار ایران ثبت شده است که حدود ۹۰۴ هزار نفر از آنها را دختران و مابقی را پسران تشکیل می دهند. به گزارش ایسنا وی با اذعان به اینکه عمده کودکان خانه دار، کودکانی هستند که به دلیل ازدواج زودهنگام، خانه دار شده اند، تاکید کرد؛ عده دیگری از این کودکان را کودکان بازمانده از تحصیل تشکیل می دهند. بنابراین می توان گفت در مجموع حدود دو میلیون و ۷۰۰ هزار کودک در کشور مشغول کار هستند. یزدانی با تفکیک نسبت جنسیتی یک میلیون و ۶۷۰ هزار کودک کار کشور گفت؛پسران یک میلیون و ۳۰۰هزار نفر و دختران۳۷۰ هزار نفر از آنان را تشکیل می دهند. مدیرعامل انجمن حمایت از حقوق کودکان در مورد نسبت کودکان کار پسر به دختر در رده سنی ۱۰ تا ۱۸ ساله در نقاط شهری و روستایی خاطرنشان کرد؛ ۶۷۴ هزار نفر از پسران و ۱۵۰ هزار نفر از دختران در شهرها زندگی می کنند. وی در ادامه در تشریح نسبت تعداد کودکان کار پسر و دختر ساکن در روستاها افزود؛ از مجموع کودکان کار ساکن در روستاها، ۶۲۷ هزار نفر از پسران و حدود ۲۲۰ هزار نفر از کودکان کار دختر در روستاها به سر می برند.
یزدانی در مورد تعداد کودکان خانه دار شهری و روستایی نیز گفت؛ ۴۷۳ هزار نفر از دختران و پنج هزار و ۵۰۰ نفر از پسران روستایی که در رده سنی ۱۰ تا ۱۸ سال قرار دارند، در زمره کودکان خانه دار به شمار می روند که این جمعیت در میان کودکان دختر شهری به ۴۲۸ هزار نفر و پسران شهری به پنج هزار نفر می رسد. وی در مورد آمار کودکان خارج از چرخه تحصیل نیز گفت؛ حدود ۲۷ درصد (حدود چهار میلیون نفر) از کودکان رده سنی یاد شده، در سال ۷۵ خارج از چرخه تحصیل قرار داشتند که این رقم در سال ۸۵ با افزایش نیم درصدی به ۵/۲۷ درصد (سه میلیون و ۶۰۰ هزار نفر) رسیده است.
به گفته مدیرعامل انجمن حمایت از حقوق کودکان، ۳/۲۹ درصد (یک میلیون و ۸۰۰ هزار نفر) از دختران و ۴/۲۶ درصد (یک میلیون و ۸۰۰ هزار نفر) از پسران در سال ۸۵ خارج از چرخه تحصیل قرار داشته اند.
وی توجه به آمارهای یاد شده و دانستن آنها را برای برنامه ریزی مسوولان آموزش و پرورش و جذب بودجه ضروری دانست و تصریح کرد؛ هرچند به نظر می رسد، مهم ترین هدف وزارت آموزش و پرورش پرداختن به آموزش کودکان خارج از چرخه تحصیل است، اما با توجه به این آمارها، این وزارتخانه هم اکنون از ۳۰ درصد حداقل وظایف خود، یعنی پوشش اجباری آموزش برای همه، عقب است